توضیحات
روایت و فاجعه، با چشمداشتی به آرنت
دپارتمان جامعه شناسی آکادمی شمسه
مدرس: دکتر علی معظمی
دکتری فلسفه از مؤسسهٔ پژوهشی حکمت و فلسفه ایران / مدرس و مترجم حوزه فلسفه سیاسی
شرح دوره:
در این دوره میخواهیم نظری داشته باشیم بر اینکه از روایت کردن مصائب و فجایع انسانی چه انتظاری میتوان داشت. به این منظور ابتدا سعی میکنم تلقیای از فاجعه را صورتبندی کنم. در این مسیر از یک صورتبندی مختصر مارکسی و صورتبندی نسبتاً مبسوطتر آرنتی کمک میگیرم و بعد به دیدگاه آرنت راجع به اهمیت روایت کردن میپردازم. این دیدگاه مشخصاً در کتاب وضع بشر طرح شده و البته بر نظریهپردازان دیگر هم تأثیر گذاشته است. بعد سعی میکنیم به چند تلاش متفاوت برای روایتگری مصائب جمعی انسانی رجوع کنیم و محتوایشان را با مفاهیمی که صورتبندی کردیم محک بزنیم: از روایتهایی از حملهٔ مغول به ایران گرفته تا روایتهایی در خصوص حملات نولیبرالی به کارگران در نیمهٔ دوم قرن بیستم در اروپا.
قصدم این است که بعد از وارسی این روایتها بار دیگر وعدههایی را که تأثیر روایتگری داده میشود وارسی کنیم؛ خصوصاً آنچه آرنت از روایت انتظار دارد را؛ هم از این لحاظ که اصلاً چقدر این توقعات در هر مورد مربوط است، و اینکه چقدر درست.
جلسه نخست: صورتبندیای از مفهوم فاجعه و سیاستفاجعهبار. نگاهی به تلقی آرنت در خصوص روایت، در کتاب وضع بشر، و روایت فاجعه.
جلسه دوم: نگاهی به پارههایی از روایت فاجعه حمله و کارکردهایشان
جلسه سوم: آیا روایت کردن فاجعه واقعاً دردی را دوا میکند؟
منابع:
عطاملک جوینی، تاریخ جهانگشای، به تصحیح محمد قزوینی، انتشارات دنیای کتاب.
شهابالدین محمد خرندزی زیدری نسوی، نفثة المصدور، تصحیح امیر حسین یزدگردی، انتشارات توس.
هانا آرنت، وضع بشر، ترجمهٔ مسعود علیا، انتشارات ققنوس.
علی معظمی، جستاری در سیاست فاجعهبار، نشر کرگدن
Claire Bishop, Artificial Hells: Participatory Art and the Politics of Spectatorship, Verso, 2012
مطالب مرتبط
دپارتمان جامعه شناسی آکادمی شمسه





نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.